آخر معرفت

سولماز آخر معرفته. من دوستان زیادی دارم هم خانوم جماعت و هم آقا جماعت. انواع و اقسام دارند. از افغانی و ایرانی و خارجی و استاد دانشگاه گرفته تا کارگر و عمله و سوپور خیابون!!هر کدومشون هم اخلاقیات و روحیات مخصوص خودشون رو دارند و یه جوری رفتار میکنند. یکی جنتلمنه اما بی ظرفیته و زود جوش میاره. یکی ظرفیت داره و خیلی باگزشته اما قیافه نداره و کارگره . با یکیشون که خیلی ایاق میشی فکر میکنه میخوای ازش سو استفاده کنی. هر کی یه جوراییه! هیشکی همه چیزو با هم نداره. یکیشون فقط برای کارهای خودش لازمت داره و دوستی براش یه اتوبان یک طرفست!
 البته خود منم یه آدم معمولی هستم با کلی عیب و ایراد اما سعی میکنم که خودمو تا جایی که بتونم با همه وفق بدم اما توی دوستام یکی هست به اسم سولماز که آخرشه.از دوستان تقریبا قدیمیه که جدیدا هم هم کار شدیم و قبلا هم که جای دیگه کار میکرد ارتباط کاری داشتیم و دوستیمون از همونجا شروع شد.

آخر کلاسه هم خودش هم همسرش.....آخر با ظرفیتهاست به هیچ وجه از شوخی و حرفها  ناراحت نمیشه اگر هم بشه اونقدر با گزشته که هیچوقت به روی خودش و آدم نمیاره. اگه چیزی ازش بخوای اونو تا برات انجام نده ولت نمیکنه.

همه چیزو با هم داره: زیبایی و خوشرویی- خوش اخلاقی- باگزشت بودن- با جنبه بودن - کار راه بنداز - با سواد- آخر با شخصیتی و جنتلمنی - با سواد و با معلومات......خداییش اون برای این جامعه درب و داغون ایران زیاده.

گاها که به رفتاراش فکر میکنم یاد خانواده های نجیب زاده انگلیس میافتم که در رفتاراشون کلاس و دیسیپلین و ادب و ......تا حد اعلا رعایت میکردند با این تفاوت که اونا خیلی مغرور بودند اما سولماز ما اونقدر خاکی و صمیمی با همه برخورد میکنه که قابل ستایشه.از اون تیپ آدمهاست که هر کی احساس میکنه که اون بهترین دوستشه.

خلاصه اینکه اون آخر همه اون چیزاییه که هر کسی دوست داره حداقل یه کمی از اونها رو برای خوب بودن داشته باشه